روش های تست نوار چسب چاپی

نوار چسب چاپی عمدتاً برای بسته بندی محصولات مانند بسته بندی جعبه ها، بسته بندی و برچسب زدن استفاده می شود. نوار بسته بندی چاپی به چسبندگی خوب، استحکام خاص و چقرمگی برای اطمینان از استحکام و هوابندی بسته بندی نیاز دارد. بنابراین، روش های آزمایش نوار چسب چاپی چیست؟

I. بازرسی کیفیت ظاهر

① بازرسی کیفیت چاپ: بازرسی بصری همراه با کارت های رنگی استاندارد، ذره بین و سایر ابزارها برای ارزیابی وضوح، رنگ و دقت ثبت الگوها و متن چاپ شده استفاده می شود. برای تشخیص انحراف رنگ، می توان از رنگ سنج برای اندازه گیری دقیق استفاده کرد. تفاوت رنگ با نمونه رنگ استاندارد باید محدوده مشخص شده را برآورده کند.

② بازرسی کیفیت سطح و لبه نوار: تحت نور طبیعی یا شرایط نوری استاندارد، سطح نوار را از نظر بصری از نظر عیوب مانند حباب، ذرات، چین و چروک، خراشیدگی و لایه برداری و همچنین اینکه لبه ها مرتب، فر یا ناهموار هستند، مشاهده کنید. برای عیوب جزئی، می توان از تجهیزات بزرگنمایی مانند میکروسکوپ برای مشاهده استفاده کرد.

II. اندازه گیری مشخصات ابعادی

① اندازه‌گیری عرض: با استفاده از ابزارهای اندازه‌گیری با دقت مورد نیاز (مانند کولیس، میکرومتر و غیره)، عرض را در مکان‌های مختلف روی نوار اندازه‌گیری کنید. مقدار متوسط ​​را به عنوان عرض نوار در نظر بگیرید. نتیجه اندازه گیری باید ارزش اسمی و الزامات تحمل را برآورده کند.

② اندازه گیری طول: نوار را با سرعت یکنواخت از هسته باز کنید. برای اندازه گیری طول واقعی نوار از یک متر متر یا سایر دستگاه های اندازه گیری طول استفاده کنید. مقدار اندازه گیری شده نباید کمتر از طول اسمی باشد.

③ اندازه گیری ضخامت: از یک ضخامت سنج برای اندازه گیری ضخامت در مکان های مختلف روی نوار، از جمله ضخامت بستر و ضخامت کل (ضخامت بستر + چسب) استفاده کنید. دقت اندازه گیری ضخامت سنج باید الزامات آزمایش را برآورده کند و نتایج اندازه گیری باید محدوده ضخامت و الزامات یکنواختی مشخص شده در استاندارد محصول را برآورده کند.

III. تست عملکرد فیزیکی

① استحکام کششی و ازدیاد طول در هنگام شکست: طبق استانداردهای مربوطه، یک نمونه با اندازه معین را از نوار برش دهید و یک آزمایش کشش را روی دستگاه تست جهانی با سرعت کشش مشخص انجام دهید. حداکثر مقدار نیرو در هنگام شکست (یعنی استحکام کششی) و ازدیاد طول در شکست (محاسبه کشیدگی در شکست) را ثبت کنید. فرآیند آزمایش باید به شدت شرایط محیطی مانند دما و رطوبت را کنترل کند تا از صحت نتایج آزمایش اطمینان حاصل شود.

② تست چسب اولیه: روش متداول توپ غلتان برای آزمایش چسب اولیه شامل قرار دادن یک توپ فولادی با اندازه مشخص بر روی یک نوار چسب شیبدار و مشاهده فاصله چرخش یا موقعیت توقف توپ برای ارزیابی چسبندگی اولیه نوار است. تجهیزات تست باید الزامات استاندارد را برآورده کند و قبل از هر آزمایش باید کالیبره شود.

③ تست چسب نگه داشتن: با استفاده از تستر چسب نگهدارنده، نمونه نوار چسب به یک صفحه آزمایشی مشخص چسبانده می شود و فشار خاصی اعمال می شود. سپس صفحه آزمایش به صورت عمودی آویزان می‌شود و در شرایط دما و زمان مشخص، نوار برای پدیده‌هایی مانند جدا شدن یا جابجایی مشاهده می‌شود تا مشخص شود آیا چسب نگهدارنده نوار الزامات را برآورده می‌کند یا خیر. دقت و پایداری تستر نگهدارنده چسب تأثیر بسزایی بر نتایج آزمایش دارد و نیاز به نگهداری و کالیبراسیون منظم دارد.

④ تست استحکام لایه برداری: نمونه نوار چسب به سطح جسمی که قرار است چسبانده شود می چسبد. در سرعت و زاویه لایه برداری مشخص شده، از دستگاه تست کشش برای جدا کردن نوار از سطح استفاده می شود. تغییر نیرو در حین لایه برداری ثبت می شود و میانگین قدرت لایه برداری محاسبه می شود. کلید تست استحکام لایه برداری، اطمینان از کیفیت چسبندگی نمونه، دقت سرعت و زاویه لایه برداری و دقت تجهیزات تست است.

IV. تست عملکرد شیمیایی

① تشخیص محدودیت مواد خطرناک در چسب ها: روش های آنالیز شیمیایی، مانند کروماتوگرافی گازی-طیف سنجی جرمی (GC-MS) و کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا (HPLC)، برای تجزیه و تحلیل کمی و کیفی مواد مضر مانند فرمالدئید، اکسیل توزن، اکسیلن، و بنفس استفاده می شود. نتایج آزمون باید با محدودیت های مشخص شده در استانداردهای ملی مطابقت داشته باشد. فرآیند تست باید دقیقاً طبق رویه‌های عملیاتی استاندارد مربوطه انجام شود تا از صحت و قابلیت اطمینان داده‌های آزمایش اطمینان حاصل شود.

② تست مقاومت در برابر خوردگی شیمیایی: نمونه نوار در یک معرف شیمیایی با غلظت و دمای مشخص غوطه ور می شود. تغییرات ظاهری نوار به طور دوره‌ای در طی یک دوره معین مشاهده می‌شود (مانند تورم، تغییر رنگ، لایه‌برداری و غیره)، و تغییرات در خواص فیزیکی نوار (مانند استحکام کششی، مقاومت پوسته شدن و غیره) برای ارزیابی مقاومت به خوردگی شیمیایی نوار آزمایش می‌شوند. نوع، غلظت، زمان غوطه وری و دمای معرف های شیمیایی مورد استفاده در آزمایش باید بر اساس محیط استفاده مورد نظر نوار و استانداردهای مربوطه تعیین شود.

V. آزمون عملکرد محیطی

① تست تجزیه پذیری: برای نوارهای چاپی زیست تخریب پذیر، از روش های تست مناسب بر اساس روش های تخریب آنها استفاده می شود (به عنوان مثال، تجزیه زیستی، تجزیه نوری، هیدرولیز، و غیره). به عنوان مثال، آزمایش زیست تخریب‌پذیری می‌تواند نمونه نوار را در یک خاک خاص یا محیط کمپوست دفن کند و از دست دادن جرم، تغییرات در خواص مکانیکی و محصولات تخریب نوار را در یک دوره معین بررسی کند تا ارزیابی کند که آیا زیست تخریب‌پذیری آن با الزامات استاندارد مطابقت دارد یا خیر. فرآیند آزمایش باید شرایط محیطی واقعی را شبیه سازی کند و پارامترهای آزمایش را به شدت کنترل کند.

② ارزیابی قابلیت بازیافت: با تجزیه و تحلیل ترکیب مواد نوار چاپی و ترکیب آن با فناوری های بازیافت موجود، امکان سنجی و روش های بازیافت ارزیابی می شود. به عنوان مثال، برای نوارهای چاپی با بسترهای فیلم پلاستیکی، سازگاری و پردازش پذیری آنها در سیستم های بازیافت پلاستیک را می توان بر اساس نوع مواد آنها (به عنوان مثال، BOPP، PET و غیره) تجزیه و تحلیل کرد.

③ تشخیص محتوای فلزات سنگین: محتوای فلزات سنگین (سرب، جیوه، کادمیوم، کروم و غیره) در نوار چاپی با استفاده از ابزارهایی مانند طیف سنجی جذب اتمی (AAS) و طیف سنجی جرمی پلاسما جفت شده القایی (ICP-MS) شناسایی می شود. نتایج آزمون باید کمتر از حد تعیین شده در استانداردهای ملی باشد. فرآیند آزمایش باید از روش های آماده سازی و تجزیه و تحلیل نمونه استانداردهای مربوطه پیروی کند تا از صحت و قابلیت اطمینان نتایج آزمایش اطمینان حاصل شود.